Badania

Uważamy, że diagnozy o wysokiej jakości służą doskonaleniu i ożywianiu działań oraz są podstawą budowania strategii rozwoju kultury w regionie. Dlatego prowadzimy długofalowe projekty badawcze, przygotowujemy rozpoznania sytuacji w kulturze, zajmujemy się ewaluacją i organizowaniem procesów partycypacyjnych.

Współpracujemy z wieloma placówkami badawczymi w kraju. Realizowaliśmy projekty dla Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Programu Rozwoju Bibliotek, Miasta Krakowa, Narodowego Centrum Kultury i innych.

Wszystkie nasze działania doszły do skutku dzięki spotkaniom z ludźmi, których celem jest odkrywanie kultury i wykorzystywanie wiedzy w praktyce.

Obserwacja toczącej się "samorządowym" rytmem dyskusji na temat rozwoju lokalnego skłania do refleksji o jej pozornej "nieważności" dla społeczności Małopolski, nieważności spowodowanej raczej brakiem pomysłu samorządowców na współpracę z mieszkańcami regionu przy wytyczaniu lokalnej wizji rozwoju niż tylko "nikłym zainteresowaniem" ze strony obywateli. W tym roku Małopolska dokonuje re-aktualizacji własnej strategii rozwoju województwa. Prace nad nią rozwijają się, w jej powstawanie zaangażowanych jest wiele środowisk samorządowych, pozarządowych, biznesowych czy naukowych. Wszelkie dokumenty są wypracowywane na warsztatach strategicznych i są ogólnie dostępne. Na konferencjach rożne ciekawe osoby prezentują własne wizje rozwoju regionu budując otwarte spektrum możliwości. Jednak obserwacja zawartości np. strony Małopolskie.pl, gazet lokalnych, stron instytucji kultury i innych organizacji "kulturalnych" (kultura to obszar naszego monitoringu) wskazuje, że ta debata nie przenika dalej. Prezentowane wizje nie stają się "zarzewiem" dyskusji i widocznej gry interesów. Dlaczego tak się dzieje? Dyskusja na temat rozwoju lokalnego dla osoby chcącej "ustrukturyzować" sobie to pojęcie jest trudnym doświadczeniem. Ilość koncepcji, projektów, publikacji, szkoleń, ekspertów, diagnoz, konferencji, pomysłów, diagramów jest oszałamiająca. To oczywiście pożądany i pozytywny rozwój sektora wsparcia rozwoju oraz ważna jakość nowego zarządzania publicznego. Ale proces ten odbywa się w bardzo zagmatwany sposób, który - w terminach antropologicznych - przypomina bardziej jakiś magiczny obrzęd urzędników i ekspertów, a mniej metodę konstruowania polityki publicznej. Brakuje elementu debaty publicznej i twórczej krytycznej dyskusji. W końcu to, co prezentowane jest jako założenia aktualizacji strategii, jest często wewnętrznie sprzeczne lub zbyt szerokie w stosunku do istniejącego potencjału zmiany. Podobnie należy przedyskutować, czy pod pojęciami kapitału społecznego, sieciowania, przemysłów kultury, nowych mediów, zarządzania publicznego różni uczestnicy dialogu umieszczają tę samą treść. Wrażenie jest takie, że rozwój lokalny wszędzie polega na tym samym i nie ma w nim niczego "małopolskiego", specyficznego dla tego miejsca. A dopiero takie treści nabierają lokalnej ważności.