Badania

Uważamy, że diagnozy o wysokiej jakości służą doskonaleniu i ożywianiu działań oraz są podstawą budowania strategii rozwoju kultury w regionie. Dlatego prowadzimy długofalowe projekty badawcze, przygotowujemy rozpoznania sytuacji w kulturze, zajmujemy się ewaluacją i organizowaniem procesów partycypacyjnych.

Współpracujemy z wieloma placówkami badawczymi w kraju. Realizowaliśmy projekty dla Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Programu Rozwoju Bibliotek, Miasta Krakowa, Narodowego Centrum Kultury i innych.

Wszystkie nasze działania doszły do skutku dzięki spotkaniom z ludźmi, których celem jest odkrywanie kultury i wykorzystywanie wiedzy w praktyce.

MIK uczestniczył w konferencji „Fundusze Europejskie – razem układamy przyszłość Małopolski”. Na konferencji pojawiły się ciekawe głosy wskazujące kulturę jako jeden z ważnych obszarów (i motorów) rozwoju regionu. Marszałek Marek Nawara zaprezentował prace nad aktualizacją Strategii Rozwoju Województwa, ich głównym założeniem jest wyróżnienie 3 najważniejszych wyzwań rozwojowych i podporządkowanie im działań strategicznych samorządu regionalnego: budowanie innowacyjnej gospodarki, podnoszenie jakości życia, rozwój sektora badawczo-rozwojowego. (więcej na ten temat można znaleźć w publikacjach przygotowywanych w ramach projektu „Małopolska 2020 - scenariusze rozwoju i aplikacja prognostyczno-symulacyjna”, będącego zapleczem diagnostycznym i źródłem rekomendacji dla aktualizacji strategii) Dla instytucji kultury (a szczególnie dla wojewódzkich instytucji kultury) wyznacza to nowy priorytetowy cel, którym jest kreowanie kapitału społecznego i intelektualnego społeczności Małopolski, tak, aby jak najwięcej Małopolan mogło współtworzyć „gospodarkę regionalnej szansy”. Trudność polega na zdefiniowaniu konkretnych działań kulturalnych podnoszących jakość tych kapitałów (nie są one jasno opisane, są wciąż raczej postulatem nowoczesnego zarządzania publicznego). Nie wiadomo też do końca, jak połączyć rozwój tych kapitałów z rolą „kreowania” kultury w jej wymiarze twórczym, edukacyjnym, tożsamościowym, „bycia razem”, jak również w wymiarze ochrony dziedzictwa kultury. Czy dzięki ciekawszej kulturze, „szczęściu” z uczestnictwa w kulturze, tworzeniu współczesnych obiegów dziedzictwa kultury gospodarka regionalna będzie miała lepsze szanse, a społeczność większy kapitał społeczny – tak po prostu?