Turystyka dziedzictwa kulturowego

Szlaki Małopolski logotyp 223 x108Turystyka dziedzictwa kulturowego, to specyficzny element turystyki kulturowej. Swoim zakresem obejmuje zabytki ruchome, nieruchome, zabytki niematerialne oraz krajobraz kulturowy.

Turystyka dziedzictwa (heritage tourism) to podróżowanie w celu poznawania miejsc, przedmiotów kultury materialnej i duchowej oraz działań, które w sposób autentyczny przedstawiają historię oraz wartości kulturowe, zarówno przeszłe jak i teraźniejsze. Ta forma turystyki obejmuje zwiedzanie miejsc historycznych i archeologicznych, poznawanie lokalnych tradycji i zwyczajów, udział w imprezach kulturalnych, a także poznawanie dziedzictwa przemysłowego.

Turystyka dziedzictwa zakłada poszanowanie wyjątkowych walorów etnograficznych regionów, wpływa na promocję lokalnej kultury oraz spełnia funkcje edukacyjne – uczy tradycji i historii regionu oraz pielęgnuje lokalne wartości. Turystyka dziedzictwa jest szansą na rozwój lokalny terenów wiejskich. W oparciu o prowadzoną działalność turystyczną można tam tworzyć nowe miejsca pracy – przy organizacji i obsłudze ruchu turystycznego. Aby turystyka dziedzictwa mogła się rozwijać powstają szlaki kulturowe, zwane też tematycznymi, lub szlakami dziedzictwa.

(Na podstawie artykułu: Turystyka dziedzictwa a przedsiębiorstwo społeczne)

fot. arch. MIK

Turystyka dziedzictwa kulturowego swoim zakresem obejmuje zabytkowe obiekty ruchome i nieruchome a także dziedzictwo niematerialne.

Turystyka dziedzictwa kulturowego to:

  • turystyka chronionego dziedzictwa,
  • turystyka historyczna,
  • turystyka etnograficzna,
  • turystyka „małych ojczyzn”,
  • turystyka sentymentalna.

(Typologia za: K. Buczkowska, Turystyka kulturowa, Poznań 2008, s. 46)